Głos Seniora:

ogólnopolski magazyn skierowany do seniorów.

Mleczko pszczele – pokarm królowej

Mleczko pszczele w języku angielskim nazywa się royal jelly, czyli w dosłownym tłumaczeniu „królewska galaretka”. Nie jest to przypadkowa nazwa. W ulu wytwarzają je pszczoły zwane karmicielkami. Jest to substancja o kremowej barwie i cierpkim smaku. Larwy robotnic i trutni są karmione mleczkiem pszczelim przez pierwsze 3 dni życia, natomiast królowa matka do śmierci. Matka żyje 4-6 lat, pszczoły w okresie zimowym maksymalnie kilka miesięcy. Nasuwa to słuszny wniosek, że mleczko musi posiadać wyjątkowe właściwości odżywcze.

Mleczko pszczele składa się z wody (ok. 60-70 %), cukrów (11-23%), tłuszczy (2-8%), białek (9-18%). Jest prawdziwą skarbnicą makro i mikroelementów oraz witamin. Zawiera m.in. miedź, magnez, potas, fosfor, żelazo, cynk, siarkę, mangan, nikiel, kobalt, krzem, chlor, bizmut oraz kwas pantotenowy, kwas nikotynowy, witaminę PP oraz inozytol. W mniejszych ilościach obecne są witaminy B1, B2, B6, C, biotyna, kwas foliowy i witamina B12. „Królewska galaretka” jest źródłem cukrów, głównie fruktozy, glukozy i sacharozy. Białko mleczka pszczelego jest wysokowartościowe i zawiera od 18 do 25 aminokwasów, przy czym 9 z nich zalicza się do substancji wytwarzanych poza ustrojem, a niezbędnych dla organizmu. W mleczku pszczelim obecne są również liczne enzymy, w tym proteazy, amylaza i inwertaza. Warto odnotować wysoką zawartość (2-12 μg/g) neurohormonu – acetylocholiny.

Mleczko wykazuje silnie działanie bakteriostatyczne i bakteriobójcze. Nic dziwnego, że od wieków znajdowało zastosowanie w medycynie. Przez wiele lat mleczko pszczele było zwane eliksirem młodości. Stosuje się je w zaburzeniach przemiany materii, schorzeniach układu krążenia, układu oddechowego, przewodu pokarmowego, chorobach narządów ruchów, w geriatrii i innych schorzeniach wewnętrznych. U dzieci mleczko pszczele wykorzystywane jest do leczenia anemii. Mleczko powoduje wzrost liczby erytrocytów oraz zawartości hemoglobiny we krwi. Jest zalecane także kobietom w ciąży.

Mleczko dostępne jest w formie naturalnej, ale także w postaci tabletek czy w formie liofizowanej. Tak jak wspominaliśmy, działanie mleczka jest bardzo silne, dlatego należy stosować się ściśle do zalecanych dawek – łatwo bowiem o przedawkowanie. Świeże mleczko jest trudne do przechowywania ze względu na wrażliwość zarówno na światło, jak i temperaturę. Pszczoły zużywają mleczko na bieżąco, więc nie konserwują go tak jak miodu. Zamknięte w szczelnych pojemnikach w temperaturze pokojowej zachowuje swoje właściwości przez kilka dni.
Przechowywane w lodówce w temp. 0-5 °C może być przechowywane przez rok. Mleczko może być zakonserwowane alkoholem - w takiej postaci można je przechowywać w szczelnym słoiczku w ciemnym miejscu do roku. Innym sposobem konserwacji mleczka jest dodanie do niego miodu w ilości 0,5% do 5%. Za najbardziej efektywną mieszankę uznano tę z 2% dodatkiem mleczka pszczelego. Można ją przechowywać w ciemnym miejscu przez rok, w lodówce nawet dłużej.

Jakub Czerwiński, Marcin Czerwiński, autorzy bloga polskiemiody.blogspot.com

Zobacz również